Yüze karşı söyleme cesareti hiçbir zaman olmamış ve olamayacak gibidirler. Sizi çevreleyen insanları size karşı çoğu zaman gizli, nadirende açık bir şekilde içlerindeki zehiri akıtarak yavaş yavaş zihinlerini bulandırırlar. “Onur” belkide hiçde tanışık olmadıkları bir kelimedir onlar için. Utanmazca boyun büküp size özürler dilerken, köşede kendi halinde olan insanlara sizin hakkınızda atıp tutmaktan çekinmeyecek kadar da arsızdırlar. Zannederki başa sardıkları çorapların imalatçısı hiçbir zaman farkedilmeyecek. Fakat bu bir avuntudan daha ötesi değildir. Dedik ya zihinler bulanır etraflarında iken fakat sonsuz değildir bu bulanıklık… Er yada geç gerçekler anlaşılır, berraklaşır ve böylelikle teker teker uzaklaşma sürecine girilir ve görmek dahi istenilmez… Fakat yeni kurbanlar her zaman olacaktır… Lider uyanık olmak zorundadır… Böyle tiplerin vereceği zararlar bir organizasyonu alt-üst edecek güçtedir. Erken farkedilip gerekli önlemler alınmazsa ne lider kalır ne organizasyon…

devami icin